Sürücü adaylarının teorik ve pratik eğitimlerde karşılaşabilecekleri temel mevzuat, altyapı ve araç terimlerinin sözlüğüdür.
A
- Abs (Anti-lock Braking System): Frenleme sırasında tekerleklerin kilitlenmesini önleyerek direksiyon hakimiyetini koruyan emniyet sistemi.
- Aktarma Organları: Motorda üretilen gücü tekerleklere ileten parçaların tümü (Debriyaj, Vites Kutusu, Şaft, Diferansiyel, Aks).
- Asli Kusur: Trafik kazalarında kazanın meydana gelmesinde birincil ve en ağır etken sayılan kural ihlali.
B
- Banka: Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan yaya ve zorunlu hallerde araçların faydalanabileceği kısım.
C-Ç
- Çatallanma / Kavşak: İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi, birleşmesi veya ayrılması ile oluşan ortak alan.
- Çekici: Römork ve yarı römorkları çekmek için imal edilmiş olan ve yük taşımayan motorlu taşıt.
D
- Diferansiyel: Virajlarda içteki ve dıştaki tekerleklerin farklı hızlarda dönmesini sağlayarak aracın savrulmasını önleyen aktarma organı.
- Duraklama: Karayolu üzerinde yolcu indirmek, bindirmek veya yük yüklemek/boşaltmak amacıyla kısa süreli (en fazla 5 dakika) bekleme durumu.
- Park Etme: Araçların durma ve duraklama halleri dışında uzun süreli terk edilmesi veya bırakılması.
E
- Esp (Electronic Stability Program): Elektronik stabilite programı; aracın savrulmasını önleyen sürüş emniyet sistemi.
- e-Sınav: Teorik ehliyet sınavının bilgisayar ortamında elektronik olarak gerçekleştirilmesi.
G-H
- Geçiş Hakkı: Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara göre yolu kullanmadaki öncelik sırası.
- Geçiş Üstünlüğü: Görev sırasında belirli araç sürücülerinin (Ambulans, İtfaiye, Polis vb.) can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak şartıyla trafik kısıtlama ve yasaklarına tabi olmaması.
T
- Taşıt Yolu (Kaplama): Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan kısmı.
- Trafik Adabı: Trafik ortamında sürücülerin birbirlerine karşı gösterdikleri saygı, hoşgörü ve nezaket kuralları bütünü.